Της Ελευθερίας Τηλιακού, Χωρίς Φίλτρο
Ο Δήμος μας παρουσίασε έναν σύγχρονο ιστότοπο και νέες ψηφιακές υπηρεσίες που πραγματικά μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητα του πολίτη, αλλά η επικοινωνιακή πολιτική της Δημοτικής Αρχής εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από την ίδια φθαρμένη λογική: «απαντάμε σε όποιον μας αμφισβητεί». Όχι όραμα. Όχι προτεραιότητες. Μόνο άμυνα.
Ο Δήμος Καλυμνίων κάνει το πιο σύγχρονο ψηφιακό άλμα της τελευταίας δεκαετίας —και την ίδια στιγμή η Δημοτική Αρχή επιμένει να επικοινωνεί σαν να βρίσκεται σε μόνιμη πολιορκία. Η εβδομάδα που πέρασε ξεχώρισε για δύο λόγους, για έναν αρνητικό και για έναν θετικό. Χθες κάλεσε ο Πρόεδρος της ΑΝΕΚ συνέντευξη τύπου για να εκφράσει την αγωνία του γιατί έχει νομικές περιπέτειες εξαιτίας της αντιπολίτευσης, να δηλώσει ότι δεν θα κινηθεί νομικά ως αντίποινα και να ζητήσει χάρη από την ελάσσονα αντιπολίτευση. Από την άλλη ο νέος ιστότοπος του Δήμου και οι Ψηφιακές Υπηρεσίες του πέρασαν στα ψιλά με ένα δελτίο τύπου. Το έχουμε δει ξανά το έργο με την μείωση του προστίμου για την χωματερή από περίπου 700.000 ευρώ σε 20.000 αφού δεν έγινε γνωστό από την Δημοτική Αρχή, σχεδόν μυστικό το είχαν.
Ο νέος ιστότοπος, οι ψηφιακές υπηρεσίες, το E-Gov Portal, το σύστημα GIS, το chatbot, η διαβούλευση… όλα αυτά δεν είναι ψιλά γράμματα. Είναι ουσιαστικό έργο. Είναι πράγματα που διευκολύνουν τον πολίτη πραγματικά, όχι στα λόγια. Είναι βήματα που, αν τα παρουσίαζε ένας Δήμος της ηπειρωτικής χώρας, θα τα χαρακτήριζαν «πρότυπα».
Και όμως, εδώ, αυτά τα βήματα περνούν σχεδόν στα μουλωχτά. Γιατί;
Γιατί η Δημοτική Αρχή, αντί να κάνει πολιτική, κάνει… άμυνα.
Σαν μια διοίκηση που ξυπνά κάθε πρωί για να «απαντήσει» σε κάτι:
— σε δήλωση της αντιπολίτευσης,
— σε ανάρτηση στο Facebook,
— σε υπαινιγμούς,
— σε «διαρροές».
Η εικόνα είναι χαρακτηριστική:
Όταν έχεις έργο και φοβάσαι να το πεις, κάτι δεν πάει καλά.
Όταν το μεγάλο σου πρόβλημα δεν είναι τι κάνεις, αλλά ποιος θα σου την πει, τότε δεν κυβερνάς — απλώς αντιδράς.
.
Η αντιπολίτευση, μια μόνιμη βιομηχανία δυσφορίας, τροφοδοτεί το χάος όσο μπορεί: φωνές, καταγγελίες, εντάσεις, τοξικότητα. Το περίεργο είναι ότι η μείζονα αντιπολίτευση είναι σχεδόν αόρατη και άοσμη, η ελάσσονα αντιθέτως είναι μόνιμα στο προσκήνιο και η Δημοτική Αρχή φροντίζει να την διατηρεί εκεί.
Κι εδώ βρίσκεται το παράδοξο:
Σε ένα νησί που κάνει πραγματικό βήμα στον ψηφιακό μετασχηματισμό, ο πολιτικός λόγος παραμένει καθηλωμένος στη δεκαετία των φαξ. Με ύφος παλιού τηλεοπτικού πάνελ και με ατζέντα που αφορά μόνο τις μικροπληγές της κάθε πλευράς.
Το ζητούμενο όμως είναι απλό.
Αν δεν μπορεί η Δημοτική Αρχή να αξιοποιήσει το έργο της, τότε πρέπει να το κάνουν οι πολίτες: να απαιτήσουν ενημέρωση που μιλάει για αποτέλεσμα, όχι για καβγάδες. Να ζητήσουν από τον Δήμο να λειτουργεί με θετικό τρόπο, όχι με καχυποψία. Να απαιτήσουν πολιτική που δεν φοβάται να πει τη λέξη «πρόοδος».
Η κοινωνία έχει ανάγκη από κάτι εντελώς διαφορετικό. Έχει ανάγκη να ακούσει ότι ο Δήμος μπορεί να παράγει έργο που δεν εξαντλείται σε δικαιολογίες και πολιτικά χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Έχει ανάγκη από πολιτική που ξέρει να αναγνωρίζει την πρόοδο — και της αντιπολίτευσης και της διοίκησης. Έχει ανάγκη από θετικό αφήγημα που να μην φοβάται να πει: “Ναι, αυτό έγινε σωστά.”
Ο νέος ψηφιακός Δήμος είναι γεγονός. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει και νέος πολιτικός λόγος — ή αν οι υπηρεσίες του 21ου αιώνα θα αναγκαστούν να συνυπάρξουν, για άλλη μια φορά, με νοοτροπίες του ’80. Η τεχνολογία μας έβαλε μπροστά. Ήρθε η ώρα να πάρει μπροστά και η πολιτική.
