Ένα τραγούδι κρυφού έρωτα, μια τολμηρή ηλεκτρική προσέγγιση και εικόνες με θαλασσινή ψυχή συνθέτουν την ταυτότητα της νέας κυκλοφορίας.
Ο Γιώργος Ζερβός επιστρέφει στη μουσική παράδοση της Καλύμνου με μια επιλογή που έχει δημιουργικό θάρρος και προσωπικό χαρακτήρα. Στον «Θυμαριώτικο», το δεύτερο single από το επερχόμενο άλμπουμ «ΚΑΛΥΜΝΙΟΝ», ένας παλιός καλαματιανός γίνεται αφετηρία για μια σύγχρονη ροκ επανερμηνεία.
Η ίδια η ιστορία του τραγουδιού δικαιώνει αυτή την κατεύθυνση. Ο κρυφός έρωτας, η ζήλια και ο φόβος των συνεπειών προσφέρουν δραματική ένταση, ενώ η επιθυμία για συντροφικότητα δίνει στην αφήγηση τρυφερότητα. Αυτή η συνύπαρξη πάθους και ευαισθησίας είναι από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του «Θυμαριώτικου».
Οι παραδοσιακοί στίχοι έχουν αμεσότητα και πλούσια ποιητική φαντασία. Το περιστέρι, το πουλί που αναζητά φωλιά στα μαλλιά της αγαπημένης και η αναφορά στα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας μετατρέπουν τον έρωτα σε εικόνες. Η λαϊκή γλώσσα εκφράζει με απλότητα μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη: να πλησιάσεις εκείνον που αγαπάς, ακόμη κι όταν η συνάντηση μοιάζει δύσκολη.
Η μουσική ιδέα έχει ιδιαίτερη δύναμη. Η συνάντηση της τσαμπούνας με fuzz κιθάρες και πλήκτρα, ταιριάζει στον συναισθηματικό πυρήνα του τραγουδιού. Η ηλεκτρική τραχύτητα αποτελεί εύστοχη επιλογή για μια ιστορία όπου η επιθυμία συνοδεύεται από κίνδυνο. Αξίζει να αναγνωριστεί η τόλμη αυτής της ενορχηστρωτικής πρότασης και η διάθεση να δοθεί στην καλύμνικη παράδοση μια νέα εκφραστική δυνατότητα.
Εξίσου ελκυστική είναι η φωτογραφική αισθητική της κυκλοφορίας. Τα γήινα χρώματα της βραχώδους ακτής, το μπλε της θάλασσας και η ηλεκτρική κιθάρα δημιουργούν μια ευδιάκριτη συνάντηση τόπου και μουσικής. Στις φωτογραφίες μέσα στο σκάφος, οι αντανακλάσεις στα τζάμια, οι σκιές και το πλάγιο φως δίνουν βάθος και κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Το πρόσωπο του καλλιτέχνη και το θαλασσινό περιβάλλον συνδέονται μέσα στο ίδιο κάδρο, υποβάλλοντας μια αίσθηση εσωτερικού ταξιδιού.
Στο εξώφυλλο, το σφουγγάρι λειτουργεί ως ισχυρή αναφορά στην ταυτότητα της Καλύμνου. Η παρουσία του προσθέτει μνήμη και τοπικό χαρακτήρα στη σύγχρονη εικόνα του Ζερβού.
Ο «Θυμαριώτικος» αξίζει την προσοχή μας για τη δημιουργική του πρόθεση: να δώσει χώρο σε ένα παλιό καλύμνικο τραγούδι μέσα στη σημερινή μουσική έκφραση, με τόλμη, συναίσθημα και σαφή σύνδεση με τον τόπο του.
Στίχοι:
Αγαπώ μια παντρεμένη στον απάνω μαχαλά,
είν’ ο άντρας της ζηλιάρης, θα με βάλει σε μπελά.
Μ’ έλα γιαλό, μ’ έλα γιαλό,
που ‘χω δυο λόγια να σου πω.
Ήθελα το στη ζωή μου να σε κάνω ταίρι μου,
να σου στρώνω να πλαγιάζεις, άσπρο περιστέρι μου.
Στα όμορφα σου τα μαλλιά,
να ‘μουν πουλί να ‘χα φωλιά.
Σαν τα μάρμαρα της Πόλης, που ‘ναι στην Αγιά Σοφιά,
έτσι τα ‘χεις ταιριασμένα, μάτια φρύδια και μαλλιά.
Ζαλίζομαι, ζαλίζομαι
Σαν εσένα συλλογίζομαι
Στα όμορφα σου τα μαλλιά,
να ‘μουν πουλί να ‘χα φωλιά.
